Suki Media

วัฏจักรความคิด

Posted on: วันพฤหัส, 17 พฤษภาคม, 2007

     ปลกนะฮะ ที่บางครั้งเราก็นึกอะไรไม่ออก เขียนอะไรไม่ได้ แม้ไอเดียจะพลุ่งพล่าน แต่ไม่สามารถรวบรวมความคิดที่กระจัดกระจายมาจัดหมวดหมู่ได้อย่างเป็นระบบระเบียบ บางครั้งเราเรียกความคิดประเภทนี้ว่า “ความฟุ้งซ่าน” แต่บางครั้งมันอาจถูกนิยามว่า “ความสับสน”

     แต่ผมเชื่อว่าทุกคนคงเคยมีประสบการณ์เช่นนี้มาก่อน แม้ “ความฟุ้งซ่าน” และ “ความสับสน” จะเกิดขึ้นเพียงชั่วขณะ แต่หากไม่กลายสภาพเป็น “ความเพ้อเจ้อ” ก็จะน่ายินดีไม่น้อย

     สำหรับผมเอง ความคิดประเภทนี้อาจตกผลึกมานับครั้งไม่ถ้วน และอาจกลับถูกตีให้ฟุ้งกระจายอีกนับครั้งไม่ถ้วนเช่นเดียวกัน มันจึงน่าสงสัยว่าความคิดเหล่านั้นจะตกผลึกอีกครั้งเมื่อใด และจะทำอย่างไรให้ความคิดต่างๆ ไม่ถูกตีให้ฟุ้งกระจายเหมือนที่ผ่านมา

     ยากนักที่จะบอกว่าสิ่งใดเหมาะสมกับการดำเนินชีวิตของตัวเอง จนกว่าจะได้ลองสัมผัสกับมันอย่างแท้จริง เราย่อมไม่เชื่อเพียงแค่ฟังเขาเล่ามา หรือเขาบอกกันมาว่าดีและสมควรทำ บางสิ่งบางอย่างต้องหัดเรียนรู้ด้วยตัวเอง จึงจะรู้ซึ้งถึงแก่นซึ่งดีกว่าขี่ม้าเลียบค่าย หรือแตะทุกสิ่งเพียงแค่ผิวเผิน

     ผมอาจจะเขียนอะไรเรื่อยเปื่อย ดูเหมือนหาสาระอันใดมิได้ ก็อย่าว่ากันเลยครับ ถือเสียว่าเป็นบันทึกในบางช่วงเวลาเท่านั้นพอ

Advertisements

7 Responses to "วัฏจักรความคิด"

เหมือนวัฏจักรความแก่ไงคุณ (๕๕๕)

ยิ่งแก่ ความคิด ก็ยิ่งกว้างไกล
ยิ่งแก่ ความคิด ก็เริ่มเชื่องช้า (ใช่.. ยังกว้างไกลอยู่)

..

สงสัย ก ว้ า ง ง ง ง และ ไ ก ล ล ล ไปหน่อย

เหอๆ

สมวัย

เห็นด้วยกับน้องEScฯ เลย…ฮ่าฮ่า

โหยยยยย…ได้ที รุมกันใหญ่เลยนะ

อ้าว โดนรุมไปแล้วเหรอคะ
จะซ้ำ หรือ จะปลอบดีน้า!!!!

เอาเป็นว่า ปลอบละกัน
เพราะเราก็อายุมากแล้ว
อาการ ฟุ้ง-ลมปราณ-แตกซาน จึงเป็นบ่อย

แต่คนเราหาก รู้วิธี-จัดการ-รวบรวม มันกลับเข้ามาได้
เร็วมากเท่าไหร่ ก็ช่วย “หัวใจ” ตัวเองได้มากเท่านั้น

*555 สงสัยจะเข้าข่าย เพ้อเจ้อ ^^”

ขอบคุณๆๆๆๆ ที่ใจดีไม่รุมไปอีกคน เหอๆ

ปอลอ คนเราก็มีเวลาเพ้อเจ้อกันได้บ้าง 🙂

ตอนนี้ก็กำลังสับสนค่ะ ว่าควรจะดำเนินชีวิตไปแบบไหนถึงจะเหมาะสม
ด้วยว่าแผนชีวิตที่วางไว้ตั้งแต่ต้น กลับมีปัจจัยที่ควบคุมไม่ได้ให้ไม่สามารถทำตามแผนได้เลย
… คิดว่าควรกำหนดแผนใหม่แต่ก็สับสน …
บ่นมายาว.. ก็ยังสับสนว่าบ่นทำไม..
คือดีใจมากที่ผ่านมาเจอ blog ของพี่เข้าได้ไง เพราะชื่นชอบพี่มากมากเลยค่ะ
ติดตาม e-life ตลอด
จะเข้ามาอ่านตลอดเลยนะคะ

ปล. ถึงพายจะสับสนแต่ก็ยังไม่แก่… ฉะนั้น ความฟุ่งซ่าน-สับสน ไม่น่าจะเกิดจากความแก่นะคะ โฮ๊ะๆๆๆ

ผมเคยมีอาการเช่นกันครับ…บางความคิดเหมือนกับว่า…มันเคยผ่านหัวเราไปแล้ว…บางครั้งเป็นเอามาก…ถึงกับสงสัยว่า…ตอนนี้เราอยู่ที่นี่จริง ๆ หรือเปล่า…เวลาอาการอย่างนี้มาถึง…ผมเริ่มจะรู้ตัวว่า…ถ้าไม่หยุดวัฏฏจักรความคิดนี้…บ้าแน่นอน…

บัดดล…จึงรีบตั้งสติกลับมาอยู่กับปัจจุบันให้เร็วที่สุด…นี่เป็นวิธีที่ผมปฏิบัติจริงกับชีวิตตัวเองครับ…ไม่งั้นอาจจะบ้าเหมือน John Nash ไปแล้วก็ได้…ผมยอมไม่เป็นอัจฉริยะเพื่อที่จะไม่บ้าดีกว่า…เพราะว่าถ้าบ้าแล้ว…ผมก็ไม่สามารถบอกได้ว่า…ผมจะผ่านมันไปได้เหมือน John Nash หรือเปล่า…

ปัจจุบัน…หายใจเข้า…แล้วก็หายใจออก…ช่วยผมไว้ได้จากความบ้าจริง ๆ…(แต่คนบ้ามักไม่คิดว่าตัวเองบ้าใช่ไหม)…โอเค…หยุดคิด…

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Blog Visits

  • 152,468 hits
%d bloggers like this: