Suki Media

     เรื่องโทรศัพท์มือถือมันช่างวุ่นวายไม่หยุดหย่อน คนที่ไม่ได้ติดตามข่าวสารทุกวัน หรือแม้กระทั่งติดตามข่าวสาร แต่ไม่เข้าใจรายละเอียดดีนัก อาจสงสัยว่าพวกเขาทะเลาะอะไรกันระหว่างบริษัทเอกชนและรัฐวิสาหกิจ
     บริษัทเอกชนที่ว่าก็คือ DTAC และ true move ส่วนรัฐวิสาหกิจก็คือ ทีโอที และ กสท. เรื่องที่ทะเลาะกันก็ไม่มีอะไรซับซ้อน เพียงแต่สื่อ (ผมโทษสื่อแล้วกัน) ทำให้มันดูซับซ้อนไปอย่างนั้นเอง ยังไงลองอ่านนิทานสั้นๆ ดูนะครับ
     รัฐบาลของประเทศหนึ่งมีหน้าที่ต้องจัดหาสาธารณูปโภคให้แก่ประชาชนในประเทศ ยกตัวอย่างง่ายๆ ว่าเป็นน้ำประปาแล้วกัน แต่การที่จะสร้างระบบจัดการตั้งแต่ต้นจนจบ หรือที่เรียกเป็นภาษาฝรั่งว่า Turn Key นั้น ก็ยากนักหนาและไม่คุ้มค่าสมราคา รัฐบาลจึงตั้งองค์กรรัฐวิสาหกิจขึ้นเพื่อไปสร้างระบบผลิตน้ำประปาและโครงข่ายต่างๆ แล้วก็ไปจ้างเอกชนมาเป็นยี่ปั๊วนำน้ำประปาไปแจกจ่ายให้ประชาชนตามบ้านแต่ละหลังแทน
     ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี แต่จู่ๆ วันหนึ่งบริษัทเอกชนก็บอกว่าจะไม่จ่ายค่าน้ำประปาแล้ว เพราะราคาน้ำแพงเกินไป ขอจ่ายแบบถูกๆ หน่อย รัฐวิสาหกิจบอกว่า ไม่ได้ ก็ในเมื่อทำสัญญาไว้แล้วตั้งแต่ต้น ก็แสดงว่ายอมรับเงื่อนไขทางด้านราคาแล้วนี่ ถ้าไม่จ่ายราคาเดิม ก็ไม่มีน้ำให้หรอก แต่เอกชนก็ไม่ยอมท่าเดียว ยื่นคำขาดว่าถ้าไม่ลดราคาน้ำประปา ประชาชนตาดำๆ ไม่มีน้ำใช้ก็ช่วยไม่ได้นะ
     คำถามคือ คุณคิดว่ารัฐวิสาหกิจจะทำอย่างไร? และใครกำลังเอาประชาชนเป็นตัวประกัน?
     ผมไม่เข้าใจว่าข่าวที่ออกมาตามสื่อต่างๆ ทำไมจึงพุ่งเป้าไปที่รัฐวิสาหกิจว่าเป็นคนผิด โดยเฉพาะทีโอทีซึ่งเป็นเจ้าของโครงข่ายโทรศัพท์ทั้งประเทศ ถูกมองว่าเป็นพวกเห็นแก่ตัว ห่วงแต่เรื่องเงิน ไม่สนใจความเดือนร้อนของประชาชน
     ทั้งๆ [...]

       เพียงแค่สัปดาห์เดียวเท่านั้นที่คุณ พงษ์ศักดิ์ พยัฆวิเชียร ขึ้นมาเป็นผู้กุมอำนาจในการบริหาร อสมท. พนักงานองค์กรสื่อแห่งนี้นับร้อยๆ คน ก็ลุกขึ้นมาต่อต้านและถามหาความชอบธรรมในกระแสข่าวที่จะมีการปรับผังรายการ และแนวทางการบริหารงานที่จะมีการเปลี่ยนจาก “สังคมอุดมปัญญา” เป็น “สัมมาปัญญา”
      หลายคนคงจะติดตามข่าวทางทีวี วิทยุ และหนังสือพิมพ์มาพอสมควรแล้ว ผมคงไม่จำเป็นต้องเล่าซ้ำซากอีก แต่ผมมีบรรยากาศเบื้องหลังมาเล่าสู่กันฟังสนุกๆ ให้พอทราบถึงที่มาที่ไป และให้ผู้อ่านตัดสินใจเองว่าเรื่องนี้ควรเชื่อหรือไม่ควรเชื่อใคร และคาดเดาว่าเหตุการณ์นี้น่าจะจบแบบใด
      เมื่อวานนี้ผมมีโอกาสไปนั่งฟังคำให้การ เอ้อ ไม่ใช่สิ คำแถลงการณ์ของบรรดาผู้บริหารในบอร์ด อสมท. รวมทั้งคุณพงษ์ศักดิ์ด้วย พนักงานหลายร้อยคนนั่งฟังในหอประชุมจนล้นออกมานอกห้อง บ้างก็ปรบมือ ส่งเสียงเชียร์ บ้างก็ตะโกนและโห่ร้องต่างๆ นานา พอที่จะจับ “ใจความแห่งบรรยากาศ” ได้ว่าพนักงานทั้งหลายคงไม่ถูกใจผู้บริหารอย่างคุณพงษ์ศักดิ์อยู่มาก
      สาเหตุก็คงรู้ๆ กันอยู่ในเรื่องที่มีข่าวว่าคุณพงษ์ศักดิ์ หรือ อ.ป๋อง ของนักศึกษาสื่อมวลชนในหลายสถาบันนั้น จะปรับผังรายการในช่องโมเดิร์นไนน์ โดยมีหลายรายการที่โด่งดังถูกปรับออก เช่น กบนอกกะลา และคุยคุ้ยข่าว รวมทั้งจะมีการดึงผู้จัดรายการหลายคนเข้าไปทำรายการใหม่แทน
      ในสายตาของพนักงาน อสมท. นั้น พุ่งเป้าไปที่ค่ายผู้จัดการเป็นหลัก ที่มีความไม่ชอบมาพากลในเรื่องของผลประโยชน์ และความสัมพันธ์อันดีกับ อ.ป๋อง เพราะในระหว่างที่อยู่ในหอประชุม พนักงาน [...]

      เรื่อง เศรษฐกิจพอเพียง ยังเป็นเรื่องเถียงกันไม่จบว่าความหมายที่แท้จริงคืออะไร บางคนยังงงว่าถ้าประเทศไทยต้องการเศรษฐกิจพอเพียงแล้ว ทำไมต้องพัฒนาด้านอุตสาหกรรม ทำไมต้องสร้างความเจริญด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีกันด้วย สิ่งนี้แสดงถึงความไม่แตกฉานในปรัชญานี้เป็นอย่างมาก
      เมื่อวันก่อนผมมีโอกาสเข้ารับฟังการแถลงผลการประชุม เรื่องที่รัฐบาลจะเลื่อนหรือไม่เลื่อนการยกเลิกการจำหน่ายน้ำมันเบนซิน ออกเทน 95 ในวันที่ 1 มกราคม 2550 ปิยสวัสดิ์ อัมระนันทน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน ได้อธิบายถึงความพร้อมและเหตุผลถึงการไม่น่าจะยกเลิกน้ำมันเบนซิน 95 แบบหักดิบ แต่ควรจะใช้กลไกตลาดโดยสร้างแรงจูงใจให้คนหันมาใช้แก๊สโซฮอล์ จนท้ายที่สุดคนจะเลิกใช้เบนซิน 95 ไปเองมากกว่า เหตุผลที่สำคัญของการเลื่อนการยกเลิกเบนซิน 95 ก็เพราะไทยยังไม่สามารถผลิตเอทานอล ซึ่งเป็นวัตถุดิบในการผลิตแก๊สโซฮอล์ได้เพียงพอ ถ้ายังดึงดันจะยกเลิกเบนซิน 95 ในวันที่ 1 มกราคมปีหน้า ไทยจะต้องนำเข้าเอทานอลจากต่างประเทศแน่นอน อย่างนี้จะเรียกว่าพอเพียงได้อย่างไร
      อีกเรื่องที่การประชุมพูดถึงคือการยกระดับมาตรฐานน้ำมันในประเทศ ให้เป็นไปตามมาตรฐานสากล “ยูโร 4″ ซึ่งประเทศไหนๆ ก็ใช้มาตรฐานนี้เพื่อเป็นการลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและคุณภาพชีวิตของประชาชน เนื่องจากน้ำมันมาตรฐานยูโร 4 มีส่วนประกอบของสารพิษต่ำกว่าน้ำมันที่ขายในประเทศเราทุกวันนี้มาก แต่ปัญหาก็คือการไปให้ถึงจุดนั้นได้ โรงกลั่นน้ำมันต่างๆ ในบ้านเราต้องปรับปรุงระบบการกลั่นใหม่ นั่นหมายถึงเม็ดเงินที่ต้องใช้ในการนี้รวมๆ แล้วทุกโรงกลั่นก็ประมาณ 50,000 ล้านบาท
      พอฟังถึงจำนวนเงินนี้เท่านั้น นักข่าวจากสื่อแห่งหนึ่งก็ถามรัฐมนตรีพลังงานว่า ใช้เงินเยอะขนาดนี้เป็นเศรษฐกิจพอเพียงตรงไหน คุณปิยสวัสดิ์ได้ยินคำถามนี้ก็อึ้งไปสักครู่หนึ่ง ก่อนตอบว่าเงินจำนวนนี้ไม่ได้จ่ายในครั้งเดียว [...]