Posted by: baramee on: วันเสาร์, 16 ธันวาคม, 2006
คุณ Lost in space ได้ส่งเรื่องราวเกี่ยวกับหนังมาให้อ่านกันอีกแล้วครับ อาจดูล่าช้าไปสักนิดที่เพิ่งจะมาโพสต์ให้อ่านกันเวลานี้ แต่สาเหตุมาจากตัวผมเอง ต้องขออภัยคุณ Lost in space ที่พิจารณาเรื่องอย่างเชื่องช้าครับ ครั้งต่อไปจะเร่งให้เร็วขึ้น
ไม่รอช้าอีกแล้วครับ…เชิญทัศนา
ดูหนังวันพ่อ
by Lost in space
ในโอกาสที่ธันวาคมนี้ นอกจากจะเป็นเดือนแห่งเทศกาลสุขสันต์ส่งท้ายปีเก่าแล้ว ความสำคัญของเดือนนี้อีกอย่างหนึ่งที่ยิ่งหย่อนไม่แพ้กันสำหรับคนไทยเราคือ เป็นเดือนที่ระลึกถึงความสำคัญของบุพาการีผู้ให้กำเนิดที่เรียกว่า “พ่อ”
ฉัน พ่อ และหนัง สามสิ่งนี้มีความเกี่ยวพันกับชีวิตของฉันตั้งแต่เล็กจนเติบใหญ่
พ่อเคยเล่าเสมอๆ ว่า ความสุขอย่างหนึ่งของชีวิตวัยเด็กของพ่อ ในครอบครัวธรรมดาๆ ตามต่างจังหวัด ยุคสมัยหลังสงครามโลกครั้งที่สอง คือ การได้ไปยืนดูช่างศิลป์วาดภาพโปสเตอร์หนัง หรือป้ายหนังที่ใช้สำหรับติดตั้งหน้าโรงหนัง หรือที่ติดตั้งไปกับรถแห่โฆษณา หรือการได้ไปยืนดูฟิลม์หนังที่หมุนวนบนเครื่องฉายหนัง
และที่สำคัญคือ การได้ตื่นตาตื่นใจสนุกสนานไปกับการดูหนังเรื่องนั้นๆ บางครั้งพ่อก็ไม่มีเงินมากพอจะจ่ายค่าตั๋วหนังเข้าไปดูได้ เพราะฐานะทางบ้านยากจนมาก นานๆ ครั้งก็มีผู้ใหญ่ใจดีที่เป็นเพื่อนบ้านบางคนอาสาพาพ่อ (ซึ่งขณะนั้นเป็นเด็ก) เข้าไปดูหนังในโรง โดยให้ทำทีเป็นลูกของเขาเพื่อจะได้เข้าไปดูหนังโดยไม่ต้องเสียค่าตั๋ว
พ่อชอบดูหนังตั้งแต่วัยเด็กจนเป็นวัยรุ่น และเมื่อเป็นผู้ใหญ่มีครอบครัว ทุกครั้งที่ไปดูหนัง พ่อและแม่จะต้องพาฉันและพี่ชายไปดูด้วยกันทั้งครอบครัวเป็นประจำสม่ำเสมอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงใกล้วันหยุดสำคัญเช่นปีใหม่หรือตรุษจีน ก่อนจะถึงวันหยุด 1 วัน พ่อจะพาลูกๆ ไปเดินเตร่ดูภาพถ่ายตัวอย่างหนังและกำหนดเวลาฉายหน้าโรงหนัง เพื่อจะได้เตรียมตัวตั้งใจไปดูหนังกัน ซึ่งโรงหนังตามต่างจังหวัดสมัยก่อน หากเป็นช่วงวันเทศกาลวันหยุดสำคัญ จะเปิดโรงฉายหนังกันทั้งวันทั้งคืนเลยทีเดียว
ความชอบดูหนังของพ่อจึงเป็นอีกหนึ่ง (ในหลาย) [...]
Posted by: baramee on: วันพุธ, 15 พฤศจิกายน, 2006
คุณ lost in space ส่งบทความที่พูดถึงหนังจีนเรื่อง Jasmine Women มาให้อ่าน เป็นหนังที่ดูสนุกและให้ข้อคิดเรื่องหนึ่ง แสดงนำโดย Zhang Ziyi และบทความนี้ก็อ่านสนุกไม่แพ้กันครับ
Jasmine Women
โดย lost in space
เพิ่งจะได้มีโอกาสดูหนังเรื่องนี้ตอนที่ออกมาเป็นแผ่นวีซีดีเมื่อไม่นานมานี้ ถือเป็นเรื่องปกติของคนดูหนังต่างจังหวัดอย่างฉัน ที่ไม่ต้องวาดหวังว่าจะหาดูหนังประเภทที่เรียกว่าหนังทำกล่องทำนองนี้ ได้ตามโรงหนังในต่างจังหวัด แต่การไม่ได้ดูหนังดีๆ ในโรงหนังเช่นนี้ ก็ไม่ได้ถึงกับทำให้ต้องเดือดเนื้อร้อนใจ ถึงขนาดทำใจยอมรับไม่ได้ เพราะเนื้อหาสาระ ความสนุกสนานชวนติดตาม อารมณ์อิ่มเอมใจที่ได้รับจากหนังเรื่องนั้นๆ สำคัญกว่าระบบเสียงสเตอริโอรอบทิศทางและแอร์เย็นฉ่ำในโรงหนัง
และ Jasmine Women ก็เป็นหนังอีกเรื่องหนึ่งที่มีสาระอันน่าสนใจ ทั้งทางปัจเจกและทางสังคมซ่อนอยู่ในเนื้อหนังให้คนดูได้เก็บเกี่ยว ขบคิด ตีความกันตามพื้นฐานการรับรู้ ความนิยมชมชอบส่วนตัวของแต่ละคน หนังที่ให้มากกว่าความรู้สึกเศร้า ซึ้ง สะเทือนใจ หรือเสียน้ำตาให้กับชะตากรรมของตัวละคร ตัวละครที่เป็นแกนหลักของ Jasmine Women อยู่ที่ “Mo” หญิงสาวผู้ใช้ชีวิตเล็กๆ อยู่ในร้านถ่ายรูปกับแม่เพียงลำพัง 2 คนในเมืองใหญ่ “เซี่ยงไฮ้” ช่วงเวลาราวต้นทศวรรษ 1930
หนังใช้วิธีนำเสนอเรื่องราวเส้นทางของชีวิตของ Mo โดยแบ่งออกเป็นสี่องก์ [...]
Posted by: baramee on: วันอาทิตย์, 5 พฤศจิกายน, 2006
มีแฟนประจำรายการของผมคนหนึ่ง ติดตามงานทั้งทีวี วิทยุ และงานเขียนของผมมาตลอด มาวันนี้เธอจะแสดงฝีมือเองบ้าง ด้วยข้อคิดเห็นที่คล้ายๆ กับบทวิจารณ์ภาพยนตร์ ถึงแม้จะยังไม่สามารถเรียกว่าบทวิจารณ์ได้เต็มร้อย แต่ก็ถือว่าเป็นทัศนะที่มีต่อภาพยนตร์เรื่องใดเรื่องหนึ่งที่น่าสนใจไม่น้อย อ่านแล้วคิดเห็นอย่างไร บอกต่อกันด้วยครับ
The Departed
โดย lost in space
คำกล่าวที่ว่า “รู้เขา รู้เรา รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง” ตามตำราพิชัยสงครามของซุนวู เป็นหนึ่งในกลยุทธ์เพื่อหวังผลฟาดฟันห้ำหั่นศัตรูฝ่ายตรงข้ามให้แพ้พ่าย ยอมหมอบราบคาบแก้วแต่โดยดี
หนึ่งในวิธีการ “รู้เขา” เพื่อให้ได้ข้อมูลที่แม่นยำ ลดการคาดเดาให้น้อยที่สุด ได้เปรียบที่สุด คือวิธีการส่งไส้ศึก หรือ “หนอนบ่อนไส้” นั่นคือส่งคนเข้าไปแฝงตัวในฝ่ายตรงข้ามเพื่อเจาะหาข้อมูล ตามความเคลื่อนไหวของศัตรู นี่ดูว่าอาจจะเป็นวิธีดีที่สุดในการ “รู้เขา” แต่ก็เสี่ยงที่สุดเช่นกัน
คนที่ถูกกำหนดให้เป็น “หนอน” ต้องยอมรับสภาพ และรู้อยู่แก่ใจดีแต่แรกแล้วว่าชีวิตจะเดินไปในทิศทางใด แน่นอนว่ามันไม่สดใสสวยงามดังความฝัน ทุกก้าวย่างไม่นิ่มนวลเหมือนทางเดินที่ปูลาดด้วยพรม และหากผิดพลาด ชีวิตจะจบลงอย่างน่าเอน็จอนาถขนาดไหน
ใน The Departed มีหนอน 2 ตัว ที่อยู่คนละขั้ว ระหว่างฝ่ายตำรวจ และแก๊งมาเฟีย ทั้งสองจำต้องรับสภาพชีวิตให้เป็นไปตามภูมิหลังชีวิตที่เลือกไม่ได้ [...]
What People Said